بزودی مرد، سر از سوی ره تافت

توقف کرد شب تا صبحگاهان

چو پیش آهنگ روز آهنگ ره کرد

شد از زردی رویش روی اوزرد

که تا سوی جهان افروز ره یافت

بپیش پرده او مرد هشیار

جهان افروز را بستود بسیار