ازان ترسم که گویم راز با کس

چرا نبود ز دیدار تو دلخوش

در آتش ماندهام از مشکل خویش

چو آتش میکشم غم در دل خویش

که بیم جان من باشد ازان پس

کنون چون طاقتم از حد برون شد

دلم زین غصه چون دریای خون شد