بمن بنمای تا رویش ببینم

که گفتی آتشی در نفت افتاد

بحسنا گفت اکنون آن زن شوم

که عاشق شد بروشهزاده روم

نهان ازوی بکنجی در نشینم

پس آنگه چاره آن پیش گیرم

وگرنه راه شهر خویش گیرم