بدیشانش سپرد و زود برگشت

دران دلگرمیش حسنا بدر برد

بجای آن دو مرد بدگهر برد

چو آتش رفت و همچون دود برگشت

چو جای خویش را گلرخ چنان دید

جهان برچشم خود همچون دخان دید

دلش از مکر حسنا بحر خون شد