نکردندش رها تا برکشد دم

جهان برچشم خود همچون دخان دید

دلش از مکر حسنا بحر خون شد

ز راه چشمه چشمش برون شد

دهانش را فرو بستند محکم

بلورین ساعدش بر هم ببستند

ز بیم جان، تنش محکم ببستند