که هر دم بر سر سنگی نشینی

چو اندر کوکب دری سخن ساز

سخن گویی تو چون کبک دری باز

تو دایم همچو کبک نازنینی

چو کبکی میجهی از کان گوهر

ازین سرسنگ، بر سر سنگ دیگر

چو کبک از کوه، هر ساعت درایی