گهر از طشت گردون باسرافتاد

همه کار زمین خونخوارگی بود

فلک از دور، خود نظارگی بود

چو طاس آتش ازگردون در افتاد

چو شد در قیروان خورشید غرقاب

برون ریخت از مسام چرخ سیماب

گروهی کشته را از هم گشادند