چرا بر مردگان بسیار گریی

که تن را خوش بود مرگی بانبوه

کسی کو مرد اگر تو پیش بینی

براندیشی و مرگ خویش بینی

که میباید که برخود زار گریی

چو داری مردهیی افتاده در پیش

تویی آن مرده، بگری زار بر خویش