اگردر دست و گردرمان، از اینجاست

تویی آن مرده، بگری زار بر خویش

رهی دورست اما بعد مرگت

ازینجا برد باید زاد و برگت

که زاد راه بی پایان ازینجاست

تو خود زینجا سر رفتن نداری

که جز خوردن و یا خفتن نداری