ببخشش هر دو دست از پیش بگشاد

فرو شد شه با سپاهان چو جمشید

منور کرد عالم را چو خورشید

در گنج گهر بر خویش بگشاد

بزرگان را بخلعت نامور کرد

همه کار سپاهان معتبر کرد

ولی پیوسته خسرو در تعب بود