رخش چون دید، با دل درمری ماند

خطش بر مه جهان آرای میدید

خطی همچون زمرد گرد ماهی

هزاران حلقه در زلف سیاهی

از آن رخ همچو شاهی در غری ماند

دران دم مینیندیشید از کس

نگاهی می نکرد از پیش و از پس