جهان افروز و فرخ بود و فیروز

جهان افروز شه را گشت پس رو

بسوی روم شد قیصر هم از راه

بدریا رفت خسرو از پی ماه

دگر ده مرد استاد دل افروز

چو از مه نیمه ماهی بسر شد

کمان ماه چون سیمین سپر شد