بفیروزی بکشتی شد دگر روز

که تا من سوی مغرب باز گردم

مگر هم صحبت دمساز گردم

چو بشنود آن سخن از شاه، فیروز

چو شد فیروز از خسرو جدا باز

ز غصه، بیوفایی کرد آغاز

چو در طبع کسی پاکی نباشد