چو شد از کارها شاپور آگاه

نشان میجوید از گلرخ چپ و راست

تو میباید که جویی آن نشان باز

چنین دانم که یابی در جهان باز

روانه کرد خلقی را بهر راه

زهی عطار در بحر حکایت

توداری در معنی بی نهایت