بچارم چون برامد گیتی افروز

ز آب چشم چون باران بیکبار

فرو شستند دست از جان بیکبار

سه شب در شور بود آن آب و سه روز

برامد آتش از خورشید ناگاه

از آن آتش سیه شد گرده ماه

چو یوسف رخ نمود از زیر خیمه