که گفتی چشمه خورشید او بود

درون چشمههای همچو کوثر

هزاران ماهیان سیم پیکر

چنان آن چشمه روشن نکو بود

بسی خورشید در ماهی توان دید

که در خورشید ماهی را روان دید؟

چو روزی چند آنجا در کشیدند