ز نور آن گهر شد چشم خیره

که روزی شد، شبی چون پر زاغی

چرا کردند گاوان گرد آن نور

نمیگشتند از نزدیک آن دور

تو گویی آفتابست آن جزیره

بلی آن آفتاب از نور میتافت

که آن مرکز ازو تادور میتافت