بدل میگفت کای دل کارت افتاد

گهی بر خون دل کشتی براندی

چو ابری میگریست و در عجب ماند

که در دریا، چو دریا خشک لب ماند

فروده تن، چو تن دربارت افتاد

اگر در بایدت از خود برون شو

بغواصی درین دریای خون شو