چنانم آتشی در دل فتادست

وگرنه غرقه جاوید گردی

غم گل کان نه سردارد نه پایی

برون آرد سری آخر زجایی

که گر، دم میزنم چون تف و بادست

دل مسکین من مدهوش برخاست

ز سوز من ز دریا جوش برخاست