قدم میزد ز مردان پیش در راه

جهان افروز دلداری همی کرد

زنی در عشق مردی مرد او بود

ز سر تا پای، غرق درد اوبود

ز خود میداد داد عشق دلخواه

چو روی خسروش پیش نظر بود

ز چندان راه وسختی بیخبر بود