کسی با مرده کی کرد آشنایی

بمردهست او، اگر او زنده بودی

بدین غم کاشکی ارزنده بودی

ز گل بیگانگی جوی و جدایی

شد ازگفت پدر چون زر، رخ او

فرو بست از خجالت پاسخ او

بر آن بنشست تا این چرخ مینا