که زهر آمد مرا حصه ترانوش

مرا خود ساقی حسن وفا مرد

که صاف آمد ترا قسم و مرا درد

مگر انصاف شد کلی فراموش

ز عشقت کیسهیی بردوختم من

که برجانت جهان بفروختم من

چنان در پرده غم زار گشتم