منم از لعل گلرنگت شکر خواه

شده نیمی ازو زنگار خورده

برت بر سیم دست سنگ بسته

بمن بربسته تو تنگ بسته

تو نیز آخر ز من یک چیز در خواه

ز عشق آن شکر دل خسته دارم

که بیتو چون جگر دل بسته دارم