چو از موییست دل شوریده من

بمویش میکشم تا بر در تو

چو موی تو دلم را نیست در دست

بمویی مینگردد این دل مست

چو مو از سر برون شد دیده من

اگر دربندم آری همچو مویت

چو مویی سر نهم بر خاک کویت