چو مویش بند آید حاصل از تو

نپیچم سر ز موی تو بسویی

که دل آویختست از تو بمویی

اگر چون موی سر پیچد دل از تو

ندارم من چو موی تو سر خویش

که چون موی تو میافتم پس و پیش

اگر چون موی در تابم کنی هیچ