نپیچم سر چو موی از تاب و از پیچ

ندارم من چو موی تو سر خویش

که چون موی تو میافتم پس و پیش

اگر چون موی در تابم کنی هیچ

چو مویت گر دراندازی برویم

نیایم بر تو بیرون همچو مویم

چو یک موی توام به از دو عالم