چو موی افتادهام بر روی پیوست

بهر مویی مرا گویی غم از تست

سر موییست جمعیت ز رویت

ازان بیتو پریشانم چو مویت

که می ندهد مرا مویی ز تو دست

اگر مویی شود پیراهن تو

ندانم بود مویی بر تن تو