کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 176

چو موی لقمه بر چشمت گرانم

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 173

    ز من تا مرگ مویی در میانست

    #
  2. 174

    نگه کن درتنم کان موی آنست

    #
  3. 175

    اگرچه همچو مویی ناتوانم

    #
  4. 176

    چو موی لقمه بر چشمت گرانم

    انتخاب‌شده
  5. 177

    چو موی تو کجا برسر نشینم

    #
  6. 178

    که چون مویم نشاندی بر زمینم

    #
  7. 179

    مرا گرچه بمویی راه هم نیست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 176 از «در صفت موی» است.