فغان در بست و در فریاد آمد

بجانش نقدگویی غم برامد

بهر نقطه چو پرگاری بسر شد

زهر خطی دلش از خط بدر شد

فلک را خود ازان کی یاد آمد

برامد آتشی از سینه او

بجوش آمد غم دیرینه او