که دایم شاه گیتی شادمان باد

بروی چرخ بازآرم قمر را

بسوی شهد بازآرم شکر را

دل شه را کنم زان مهربان شاد

تو چون آتش مشو بنشان ز دل دود

که فارغ گرددت زین غصه دل زود

چو گم گشته زچین پیدا شد آخر