ز کشور قصد صحراگاه کردند

چو پیدا کرد زال زر رخ از شیر

جهان بگرفت چون رستم بشمشیر

پگاهی هر دو عزم راه کردند

عزیمت کرد فرخ از رهی دور

که روزی چند باشد در نشابور

بدل میگفت خویشان را ببینم