بفریاد اندر آمد از پگاهی

چو صور صبح در دنیا دمیدند

ز بستر خفتگان در میرمیدند

چو صبح آمد، خروس صبحگاهی

چو مغرب حلقه مه کرددر گوش

ز مشرق چشمه خورشید زد جوش

چو بر فرق سپهر سر بریده