رسید از هردو لشکر تا دو پیکر

چو بر فرق سپهر سر بریده

نهادند آن کلاه زر کشیده

پدید آمد خروش از هر دو لشکر

ز بس لشکر، نیفتادی ز افلاک

فروغ ذره خورشید بر خاک

تو گفتی از جهان نام زمین شد