چو بانگ کوس در دشت اوفتادی

طنین افتاد در نه طاس افلاک

چنان شد زخم کوس و نعره جوش

که گردون پنبه محکم کرد در گوش

زمین چون چرخ در گشت اوفتادی

زمین از خون گرفته سهمناکی

شده برج فلک ازگرد خاکی