بدی را چشم میدارم نکویی

ولی با تو در اول یار بودم

اگر من ترک کردم حق یاری

بجای آور تو با من حق گزاری

که شه عفوم کند گر تو بگویی

ز زاری کردنش چون جوی خون رفت

بیاری کردنش فرخ برون رفت