چو کهنه خاک شد نو نیز گردد

پر وبال غروری میگشایند

تو منگر آن و مشنو آن سخنها

که زود این نو شود چون آن کهن ها

که بیشک چیزها ناچیز گردد

جهان غمخانه وزر و وبالست

که خمرش حب جاه و حب مالست