وزان بت چشم بد از دور مانده

زهی چابک سواری کان صنم بود

که از چستی در آن لشکر علم بود

گلست ونیکویی بر حور رانده

چنان شیرین سواری بود آن ماه

که از شورش غلط کرد آسمان راه

فغان برداشت شه کز جان چه خواهی