پس از چندان پریشانی و محنت

چو ملک وصلش از گل شد مسلم

بسا مهرا که بر مهرش بیفزود

که مهر او بمهر ایزدی بود

کشیدن رنج ناکامی و غربت

ز زاد و بوم و خان و مان فتادن

ز دست این بدست آن فتادن