بباطن از غمی خالی نبودی

بر آنسان یک مهی شادی نمودند

زمانی بی می و رامش نبودند

بظاهر گرچه گل شادی نمودی

بگل یک روز خسرو گفت شادان

که اندوه از دل خود دور گردان

نشاید کرد از غم بعد ازین یاد