شهنشه زود میراند آن سپه را

که ما خواهیم رفتن شاد چون باد

چو یک منزل بشد هم بر سر راه

وداعش کرد و شد با روم آنگاه

تو گفتی مینوردیدند ره را

همی کرد آن مسافت قطع چون باد

بکوه و دشت، چه ویران چه آباد