همه کشور تهی از مرد و زن بود

بکوه و دشت، چه ویران چه آباد

پس از یک مه به خوزستان رسیدند

ز کشور یک ده آبادان ندیدند

که هر هفته ز دشمن تاختن بود

شه خوزی ز غصه جان بداده

شهنشاهی به بهرام اوفتاده