بتحفه سوی خوزستان شکر برد

ز روم آنگه یکی لشکر بدر شد

که تابهرام با ملک پدر شد

بشد وز روم خورشیدی بدر برد

چو گل را گشت این اندیشه زایل

نماندش هیچ ازان اندیشه بردل

به خسرو گفت ازین پس شاد باشیم