که از گفتار ناید شرح آن راست

ز بهرش دایهیی بگزید لایق

که باشد شیر او با او موافق

پسر را باز جشن نو بیاراست

چهل روز از می و بخشش نیاسود

همه کشور سراسر خرمی بود

وزان پس چون دو ساله شد جهانگیر