که چون خسرو ز رنج و غم بیاسود

چنین گفت او که کرد از وی روایت

کسی کو بود راوی حکایت

همیشه شادمان و کامران بود

نیاسود از سرود رود ونخجیر

نه از جام می و نز نغمه زیر