پرآواز میخواره شد شهر و کوی

سه من تافته باده سالخورده

به رنگ گل نار و با رنگ زرد

هانی به رامش نهادند روی

چنان بد که از بید و گل افسری

ز دیدار او خواستندی کری

یکی شاخ نرگس به تای درم