بنگذاشت آن سمنبر کان تن پاک

زمانی روی بر رویش نهادی

زمانی اشک بر رویش فشاندی

زمانی سیل بر رویش براندی

نهند از تخت زرین در دل خاک

شبانروزی بران تختش رها کرد

چه گویم من که آن بیدل چها کرد