کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 290

بمشک زلف میرفت از زمین خاک

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 287

    بسی گفتند گل را، کم نشد سوز

    #
  2. 288

    برون نامد از آن گنبد شب و روز

    #
  3. 289

    فرو میریخت اشک از چشم نمناک

    #
  4. 290

    بمشک زلف میرفت از زمین خاک

    انتخاب‌شده
  5. 291

    چو در دل داشت گل زانگونه یاری

    #
  6. 292

    نبودش روز و شب جز گریه کاری

    #
  7. 293

    چو آن بیدل بزاری خون گرستی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 290 از «سپری شدن کار خسرو» است.