کجا رفتی بدین زودی نگارا

شکیبا بودن از روی تو نتوان

چوناخن گر ببرندم سر از تن

براید زارزومندی سر از من

زهی حسرت دریغا رنج ما را

منم جانی و چندان شور دروی

که نتوان کرد چندین زور دروی