بگو تا واپسین دم را چه داری

دلت از عالمی چون خرم آمد؟

که بنیاد همه بر ماتم آمد

بصد آویز عالم را چه داری

نمیدارد ترا عالم که هستی

تو هم عالم مدار، از غم برستی

چرا در عالمی دل بسته داری