اگر در عافیت ای مور در طاس

که نابینا بود کنجی گزیده

چو میبینی کزین طاس نگونسار

بلا میبارد از صد گونه هموار

بشب آری تو قدر روز بشناس

خداوندا بلای چرخ گردان

ازین سرگشته گردان بگردان